Weblog

Goede oppasGeplaatst op 21-11-2010 door Tjitske Ypma

Zonder boerderij een paard houden is niet altijd even makkelijk. Je blijft aangewezen op andermans manier van paarden houden. Ook is het soms moeilijk een goede band met je paard op te bouwen als hij wat verder weg staat. Daarom vond ik het moeilijk Evita naar de opfok te doen een jaar gelden.


Inmiddels is ze behoorlijk gegroeid, heeft ze met andere veulens leren omgaan en daarmee ook haar plek leren kennen. Het brutaaltje moest ook wel eens een pas opzij doen. Helaas ging het ook een keer mis, zoals u hebt kunnen lezen. Daardoor heeft ze nu vier maanden afgezonderd gestaan: het been moest helen.


Inmiddels mag ze de groep weer in. Maar dat gaat niet zomaar. Gelukkig was pensionbaas Gerrit Flierman van de Jacobs hoeve hier al alert op en hield het goed in de gaten. Overdag samen in de paddock, 's avonds alleen op stal tot de groep aan haar gewend zou zijn, was het plan. In een kleine groep, zonder teveel risico.


Helaas loopt het niet zoals verwacht. De baasjes van de groep dulden Evita wel in de paddock, maar niet op stal. Gerrit is erg voorzichtig, dus heeft haar er daarom steeds weer uitgehaald en in een aparte box gezet.


Heel fijn, maar dit kan natuurlijk niet eeuwig doorgaan voor de prijs van een opfokplaats. Daarom komt als een geschenk uit de hemel een huurhuisje op het platteland, met een klein stukje land. De tijd dat ik zelf de oppas wordt komt daarmee dichterbij. Nu maar hopen dat ik het net zo goed kan als de pensionbaas.


In een volgende weblog meer over het proces van boer worden.


 

« terug  -  reactie plaatsen