Weblog

Sullige stier StoerGeplaatst op 14-11-2016 door Berrie Klein Swormink

Gisteren is hij vertrokken, in een iets te kleine vee-aanhanger achter de grote auto van de zorgboer. Onze Brandrode dekstier Stoer. Hij is hier geboren en 4,5 jaar op onze boerderij geweest.
Na zijn geboorte 4,5 jaar geleden wisten we al snel dat we Stoer zouden bestemmen als dekstier. Hij zag er prachtig uit en had een mooie dieprode kleur zoals fokkers van Brandrode runderen graag zien.
Toen hij ruim een jaar oud was, dekte Stoer zijn eerste pinken. In het volgende voorjaar zagen we een groepje mooie Brandrode kalveren geboren worden. We besloten om Stoer volop te gaan gebruiken voor het verwekken van nakomelingen, en hebben hem die zomer bij de koppel van 30 melkkoeien geplaatst.
Ja, en dan leer je elkaar wel kennen. Twee keer daags gaan de melkkoeien vanuit de wei naar de stal om gemolken te worden, en vervolgens weer terug naar de wei. Al snel merkte ik dat Stoer het allemaal prima vond. Rustig sjokte hij met de koeien mee naar de stal. En al snel had hij in de gaten dat hij niet met de dames mee hoefde te lopen de melkstal in. Stoer nestelde zich in een ligbox of ging een hapje eten aan het voerhek totdat hij met zijn koppelgenoten weer de wei in kon.
Naar mij als boer was Stoer respectvol. Signalen van verzet of boosheid liet hij nooit zien. Sullig volgde Stoer steeds de aanwijzingen van de veehouder op. We waren blij met zijn gedrag, en probeerden ook naar hem respectvol te zijn.
KI
Ondertussen was het ook de bestuurders van stamboekvereniging Het Brandrode Rund opgevallen dat we een mooie rastypische stier tussen de koeien hadden lopen. We vonden het eervol dat ze ons vorige zomer vroegen of ze Stoer mochten inzetten als KI-stier.
Onze instemming met het verzoek betekende dat Stoer een maand of vier op het KI-station zou moeten vertoeven.
Het KI-avontuur werd geen succes. Vrienden met de man van de KI is Stoer niet geworden. En ook deed hij niet waarvoor hij er heen moest. Stoer vertikte het te springen op een andere stier om de KI-mensen gelegenheid te geven zijn sperma op te vangen. Eigenlijk kan ik hem geen ongelijk geven.
Toen hij begin dit jaar terugkwam van de KI maakte Stoer zijn onvrede nog even subtiel duidelijk. Na het verlaten van de veetrailer tikte hij met n van zijn horens een achterlamp van de auto van het KI-mannetje stuk.
Kopschuw
Weer terug bij zijn eigen dames was Stoer net zo mak als daarvoor. En ding was wel veranderd: hij wilde zich niet meer op zijn kop laten kroelen. Het verblijf bij de KI had hem letterlijk kopschuw gemaakt.
Aan het eind van de zomer waren alle melkkoeien weer door Stoer gedekt. Hem nog langer inzetten als dekstier was ongewenst omdat inmiddels een eerste dochter van Stoer aan het koppel koeien was toegevoegd.
Wat nu te doen? Naar de slager is het lot van de meeste runderen die onze boerderij verlaten. Ook bij Stoer zou die route ons financieel het meest opleveren. Maar met Stoer hadden we een band opgebouwd, en dan is het gevoelsmatig toch moeilijker om voor de slager te kiezen.
Een advertentie op de site van het stamboek bood uitkomst. Een zorgboer uit Brabant zag wel wat in Stoer om als dekstier bij zijn Brandrode runderen in een natuurgebied te plaatsen. Stoer hoeft er pas volgende zomer zijn eerste koeien te dekken. En dat mag hij daarna nog een paar jaar doen. Een mooi leven in het Brabantse land, dat gunnen we hem wel.
En ondertussen missen we onze goede sul Stoer.

« terug  -  reactie plaatsen